Publicaties

Een aantal maanden geleden maakte ik in een interview al kennis met deeleconomie ondernemer Arjen van der Zee van PickThisUp. PickThisUp profileerde zich als de ‘BlaBlaCar’ voor pakketjes. Veel mensen rijden (vaste routes) door het land met een lege achterbak. Dat kan makkelijker, dachten Arjen en zijn mede oprichters. Focus lag op spullen die niet makkelijk door de PostNL’s van deze wereld kunnen worden vervoerd. Een partnership met Speurders.nl was dan ook een logische keuze.

Ondanks een gestage groei ging het de mannen niet snel genoeg. Hoewel het idee logisch klinkt bleek het een uitdaging om op korte termijn een gezonde groei naar een gezonde business te bewerkstelligen. Dus ging het roer om. Of beter gezegd: het gas ging er op. Op het moment van dit interview heeft PickThisUp 98 dagen van het 100 dagen durende ‘Startup Bootcamp’ accelerator programma afgerond. De dag erna zou Arjen op het podium staan van ‘Demo Day’. Dé afronding van het accelerator programma en een pitch voor investeerders. Benodigde bedrag: 160.000euro.

In deze video spreken we over de expeditie van PickThisUp. Maar vooral ook over de shift in strategie die de 100 dagen Startup Bootcamp heeft gebracht. Het pure deeleconomie model bleek namelijk niet de snelheid en zekerheid te bieden waar mensen die een onhandzaam pakketje wilden versturen op zaten te wachten. Daarom heeft PickThisUp besloten om van het bestaande deeleconomie model af te stappen en in de gig economy te stappen. Het verschil: er wordt geen gebruik meer gemaakt van ‘onbenutte capaciteit’ van lege kofferbakken, maar het wordt een platform voor mensen die een auto hebben en af en toe tegen betaling een pakket willen bezorgen. Plat gezegd een platform voor freelance (met of zonder KvK inschrijving) koeriers.

Dit zal hen ook de mogelijkheid geven om de systemen van PickThisUp in de e-commerce systemen van klanten als Speurders.nl te integreren in de huisstijl van de klant. Iets waardoor de naam PickThisUp voor de eindklanten in het bestelproces op de achtergrond zal raken.

De keuze die PickThisUp heeft gemaakt is in mijn ogen een hele logische. Het model van p2p pakketjes bezorgen via reeds geplande ritten is in de toekomst mogelijk (ze houden dan ook alle opties open), maar wel een model waar het nog vele jaren zal duren voordat er een break-even punt wordt bereikt. De vraag is of je dit wilt. En of je dit kan.

Voordeel van deze move is dat PickThisUp een veel solidere propositie aan kan bieden aan haar klanten. (semi) Professionele koeriers zullen immers meer verantwoordelijkheid voelen voor een juiste klantbeleving van mensen die sporadisch een pakketje meenemen. Door het systeem te integreren in het e-commerce systeem van klanten bieden zij een unieke oplossing in het betaalbaar vervoeren van goederen die buiten de PostNL categorie vallen.

Mogelijk nadeel zit denk ik vooral in de kostenstructuur. Iemand die pakketjes rijdt om winst te maken zal een veel hogere vergoeding nodig hebben om iets aan de rit over te kunnen houden. Zeker wanneer pakketjes niet via een algoritme wordt gecombineerd. Mochten ze dit wél via een algoritme gaan doen, dan liggen er vraagstukken rondom de arbeidsrelatie op de loer. Het is niet voor niets dat Arjen in het gesprek benadrukt dat hij zich richt op de incidentele chauffeur en niet op de meer beroepschauffeur.

Al met al een interessante move in een tijd dat we meer deelplatformen zien experimenteren met hun strategie en business model. Ik ben benieuwd waar ze over een half jaar staan!

by -

Verzekeren gaat in de kern over het onderling delen van risico. Zo verenigden in 1811 39 Friese boeren zich in een onderlinge waarborgmaatschappij om onderling het risico van brandschade te dekken. De coöperatie die deze boeren hebben opgezet is uitgegroeid tot het bedrijf dat wij vandaag de dag als Achmea kennen.

De laatste tijd zie ik veel nieuwe verzekeringsinitiatieven opkomen die terug gaan naar het verzekeren binnen een (besloten) community. Vanuit bestaande verzekeraars, zoals Pot van Reaal verzekeringen. Maar ook nieuwe initiatieven als het Broodfonds en CommonEasy.

Op mijn kantoor ging ik in gesprek met CommonEasy, een platform die het verzekeren (vorm samen met je netwerk een vangnet) binnen communities faciliteert.

Mooi is om te zien hoe Jip en zijn team de afgelopen 6 jaar heeft gebouwd aan een nieuw en schaalbaar product en binnen de eigen community verzekeren tot een gespreks (en filosofeer) onderwerp heeft gemaakt. Het product staat, de eerste klanten zijn aangesloten en de komende jaren moet CommonEasy haar beloften en potentieel waar gaan maken.

Gaat dat lukken? Ik geef ze een goede kans. Los van het mogelijke individuele succes van CommonEasy denk ik dat de belangrijkste bijdrage van dit initiatief is, dat het opnieuw uitvinden van verzekeren door dit soort initiatieven op de kaart wordt gezet. Wat dat betreft kunnen er niet genoeg CommonEasy’s bijkomen. Grootste valkuil: het afgeven op de huidige aanbieders. Want los van wat je van de huidige markt vindt: uiteindelijk moet je winnen vanuit je eigen kracht, boodschap en unieke toegevoegde waarde. Als ze die shift weten te maken, dan geef ik ze een hele goede kans.

In de (digitale) transitie waar we ons nu in bevinden, is het van belang om verder te kijken dan onze huidige neuzen lang zijn. Hoe kun je dit beter doen dan in gesprek te gaan met een economiefilosoof. Niet van achter een bureau op mijn kantoor, maar al varende op de laatste zomerdag met een Greenjoy ‘deelboot’ door de Utrechtse grachten.

In deze video en podcast (hij duurt een uur) spreek ik met Rogier de Langhe, economiefilosoof aan de Universiteit van Gent. We gaan in gesprek over:

  • de transitie naar een digitaal tijdperk;
  • negatieve externaliteiten;
  • de onderstroom van kleine initiatieven die worden overschaduwd door Uber en Airbnb;
  • de verschillen tussen België en Nederland’
  • en meer…

Aanbevolen links:

 

 

 

by -

Afgelopen week reisden we naar Parijs voor een interview met Frédéric Mazzella: oprichter van het internationale liftersplatform BlaBlaCar. Een startup met indrukwekkende cijfers: van de negen miljoen leden verdeeld over twaalf landen reizen er maandelijks één miljoen via dit platform. Samen deelden zij de afgelopen jaren een dikke drie miljard kilometer. Drie weken geleden haalden zij een investering van honderd miljoen dollar binnen de voor de internationale uitrol van hun concept. Als eerste Nederlandse journalist mocht ik vragen waar dat geld heen zal gaan.

Om het concept goed te doorgronden hebben we voor deze trip, in één dag reden we ‘even’ op en neer naar Parijs, uiteraard ook gebruik gemaakt van BlaBlaCar. Zowel op de heen- als op de terugweg was de achterbank van de Mini gevuld, wat ons ruim honderd euro extra zakgeld opleverde. Binnenkort volgt een uitgebreid artikel over het bezoek, check hier onder alvast de video van het interview.

 

Social Media